124 سخنى از آن حضرت ( ع ) در برانگيختن اصحابش به جهاد آن گروه از جنگاوران را ، كه زره بر تن دارند ، پيش داريد و آنان را كه زره بر تن ندارند ، در عقب بگماريد . دندانها را بر هم فشاريد ، كه اين كار ، شمشيرها را از كاسهء سر بيشتر دور كند . چون نيزه را به سوى شما گرفتند بيدرنگ ، بپيچيد كه اين كار ، شما را از آسيب سر نيزه‌ها در امان مىدارد . ديدگان را فرو خوابانيد ، كه اين كار بر شهامت شما مىافزايد و دل را آرامش مىبخشد . صداهايتان را پست كنيد ، كه اين كار ناتوانى و وحشت را بهتر مىراند . پرچمتان را به اين سو و آن سو متمايل مكنيد و گردش را خالى مگذاريد و آن را جز به دست دليران سپاه مدهيد . دليرانى كه همواره از آنچه بايد دفاع كنند ، دفاع مىكنند . آنان كه به هنگام نزول سختى و بلا پايدارى مىورزند و صبر مىكنند ، گرد پرچم را مىگيرند و از پس و پيش و راست و چپ حفاظتش مىكنند . نه از آن واپس مانند ، كه به دست دشمنش سپارند و نه از آن پيش افتند ، كه تنهايش گذارند . بر هر يك از شماست كه هماورد خود را از پاى در آورد و از برادر جنگجوى خود نيز حمايت كند و نبايد كه نبرد با هماورد خود را به برادر خود واگذارد تا هماورد او و هماورد برادرش همدست شده ، كار برادرش را بسازند . به خدا سوگند ، اگر از شمشير اين جهان بگريزيد از شمشير آن جهان گريختن نتوانيد . شما سروران و گردن فرازان عرب هستيد و نسبت به ديگران چون كوهان بلند شتر هستيد نسبت به ديگر اعضايش . فرار سبب خشم خداوند است و خوارى و ذلت آورد و مرد را براى هميشه ننگين سازد . آنكه از ميدان جنگ مىگريزد بر عمرش نيفزايد و فرار ، مانع مرگش نشود . كسى كه به سوى خداى مىرود همانند تشنه اى است كه به آب مىرسد . بهشت در سايهء نيزه هاست . امروز هر كس را هر چه در دل باشد آشكار شود . [ به خدا سوگند ، اشتياق من به پيكار با آنان از اشتياق آنان به خانه هايشان بيشتر است . ]